… english version below …
Ég held að það séu ansi mörg músíkbloggin þessa dagana sem minnast á væntanlega plötu Sigur Rósar, Með suð í eyrum við spilum endalaust, en um útgáfu hennar var tilkynnt í gær. Hins vegar er ég nokkuð viss um að ég er einn af fáum sem enn sem komið er hafa heyrt plötuna sjálfa – enda er búið að halda vel utan um hverjir fá að heyra. Reyndar eru komnar nokkrar vikur síðan ég fékk hana svo ég er búinn að hlusta nokkrum sinnum og þó að ég hafi ekki verið alveg yfir mig hrifinn af öllum lögunum við fyrstu hlustun vex hún nokkuð skjótt – og sífellt fleiri lög af henni komast í uppáhald.
Upphafslagið Gobbledigook er stórskemmtilegt en líklega það ó-Sigur Rósarlegasta á plötunni. Restinni þarf svo ekki að kvíða; Inní mér syngur vitleysingur er dúndur popplag í ætt við Hoppípolla og Við syngjum endalaust er einnig vinsældavænt. Festival sem skartar magnaðri bassalínu og trommuslætti og hápunktur plötunnar er svo Ára bátur þar sem sinfóníusveit og drengjakór hjálpa til við að gera eitt fallegasta lag sveitarinnar í lengri tíma. Góðan dag og Illgresi eru svo hæglátari lög sem vinna mikið á og verða betri og betri við hverja hlustun.
Helst saknaði ég að heyra rokkhliðina á Sigur Rós – en seinni hluti á Festival er í raun eina skiptið sem þeirra setja í rokkgírinn. Lokahluti plötunnar er einnig full rólegur fyrir minn smekk (5 síðustu lögin eru í rólegri kanntinum) og finnst mér helst vanta eftirminnilegt lokalag eins og á síðustu plötum.
Upphafslagið Gobbledigook má ná í frítt á sigurros.com og þar má einnig skoða myndband við sama lag.
———————–
I’m guessing that there will many music blogs these days mentioning the new Sigur Rós album, Með suð í eyrum við spilum endalaust, that was announced yesterday. I am however sure that I am still one of few people who have actually heard the album – as there has been a close watch over who have been allowed to hear it. It’s been a few weeks since I got the album so I’ve already listen a few times and even though I wasn’t blown away by all the songs right away it has been growing fast and I seem to like more and more of it each time.
The first track, Gobbledigook, is really fun but also the song that is the furthest way from their style on the album. You don’t have to worry about the rest; Inní mér syngur vitleysingur is a pop song not far from Hoppípolla (from Takk) and Við syngjum endalaust is also a contender for popularity . The second part of Festival has a killer bass line and some awesome drumming and the highlight of the album is Ára bátur where a huge orchestra and a boys choir help making one of their most beautiful songs in a long time. Góðan dag and Illgresi are quieter favorites that seem better and better every time I listen.
The thing I miss is the rock side of Sigur Rós – but the second part of Festival is really the only time where they shift into rock gear. The last part of the album is also a bit to quiet for my taste (5 last songs are all a bit quiet) and I also miss a memorable last song like their last few albums.
You can get the first song of the album, Gobbledigook, for free at sigurros.com and there you can also check out the video for the song.
Æji. vonbrigði. Ég var farinn að vona að restin af plötunni myndi vera í ætt við Gobbeldigook… helvíti var ég hrifinn af því að sveitin væri að breyta til og gera grín að sjálfum sér. Er þetta s.s. bara meira svona Takk væl?
By: Pétur on maí 28, 2008
at 11:10 am
ég myndi nú ekki segja Takk væl, enda finnst mér nýja platan allt öðruvísi en hún – reyndar allt öðruvísi en allar hinar plöturnar þeirra.
gobbledikook er vissulega það lengsta frá gamla stílnum þeirra en það er margt annað sem á eftir að koma á óvart. allt í allt er ég bara nokkuð ánægður með hana og platan er langt í frá því að valda vonbrigðum
By: peturvalsson on maí 28, 2008
at 11:18 am